عزیزم خیلی دوست دارم امیدوارم هیچ وقت عشقمون غروب نکنه

من به تو تمنا کردم...اما تو چرا دلت انقدر سنگ بود که نشکست؟

عوضش من شکستم....بی وفا

اون سیبه که با هم گاز زدیم یادت رفت؟؟

با هم نشستیم و درد دل کردیم یادت رفت؟؟

شیشه ی غرورم رو دستم گرفتم و دارم میام پیدات کنم...

می خوای بشکنیش؟

عیبی نداره....اما من باز هم همون جمله ی همیشگی رو بهت میگم

                            تا همیشه در قلب منی!!

                                         *۰*۰*۰*۰*۰*۰*۰*۰*۰*۰*۰*۰*۰*۰*۰*۰*۰*۰*۰*

                                                      

     من که بریدم از همه دلم فقط به تو خوشه

        وفتی توهستی دلخوشی بی خودی پرپرنمیشه

         دلواپسی دربه دره ؛چشم منم تر نمیشه

           حس قشنگ ماشدن؛ با بودنت تازه میشه

             آخه زیر سایه ی تو دلش میخواد قد بکشه

                 به جزتو پای هیچ کسی به فکر من وا نمیشه

               شب سیاه بی کسی؛بی تو که فردا نمیشه

           منکه دلم بادیدنت تا آسمون پر میکشه

       اگه یه روزی تو بری ؛طفلکی دیوونه میشه

   منکه دلم بابودنت جون میگیره؛تازه میشه

و پائيز مثل هر فصل دگر
باز آمد و رفت
و اين رسم زمان من و توست!
هر آمدنی را رفتني ست در کار.
روزهای خزان همه يادگاران ِ تو اند!
روز ميلاد ِ تواند.
روز ميلاد ِ منند.
روز ميعاد من و تو.
من و دل مانديم در حسرتِ تو
در حسرتِ يک پائيز دگر
آه ...پائيز هم آمد و رفت!
دل بسوزاند و برفت..
افسوس ....
پائيز هم آمد و رفت!

عزیزم سال گرد عشقمان مبارک و پاینده باد دوست دارم همیشه مهربونم

روي تخته سنگي نوشته شده بود:اگر جواني عاشق

شد چه کند؟ من هم زير آن

 نوشتم: بايد صبر کند براي بار دوم که از آنجا

گذر کردم زير نوشته ي من

کسي نوشته بود: اگر صبر نداشته باشد چه کند؟من

هم با بي حوصلگي نوشتم:

 بميرد بهتراست براي بار سوم که از آنجا عبور

مي کردم. انتظار داشتم زير

نوشته من  چیزی نوشته باشد.اما زير تخته سنگ

 جواني را مرده يافتم .......

سلام دوستای گلم ممنونم که تنهام نمی ذارین امیدوارم کوتاهی منو ببخشید راسش درسام سنگینننمیتونم زیاد بام راستی نماز روزه هاتون قبول تو این شبای عزیز منو فراموش نکنید.

                     يارخوب و مهربونم ميخوام دستات و بگيرم
                         حرفاي نگفته ام رو ازتودلم بيرون بريزم

بگم عشقت تا قيامت توي قلبم خونه کرده
برق اون چشماي نازت دلم و ديوونه کرده

ياد تو بامنه هرجا چه تو بيداري چه تو خواب
اين دل ديوونه من مي زنه واست چه بي تاب

وقتي مي شنوم صداتو دل توي سينه مي لرزه
يه کلام عاشقونت به همه دنيا مي ارزه

مي گذرن به سرعت باد لحظه ها وقتي که هستي
نمي دوني چه شيرينه وقتي روبروم نشستي

شب من سحر نميشه اگه نشنوم صداتو
اگه يک روزم نبينم رنگ زيباي نگاتو
 
تا آخخخخخخخخرررررر دنیییییااااااا دوست دارم عزیزم

در خلوت من قلبم محکوم شد به ساده بودن... غرورم محکوم شد به خونسرد بودن... احساسم محکوم شد به کم حرف بودن...دلم محکوم شد به گوشه گير بودن ...چشمانم محکوم شد به مهربان بودن ... دستهايم محکوم شد به سرد بودن... پاهايم محکوم شد به تنها رفتن... آرزوهايم محکوم شد به محال بودن... وجودم محکوم شد به تنها بودن ... عشقم محکوم شد به مبحوس بودن... و اما امروز تو !عشق من محکوم مي شوي به خاطر اسير بودن و باز هم مثل هميشه خودم رو محکوم مي کنم به عاشق بودن

                     **************************

 خلوتم را نشکن
   شاید این خلوت من کوچ کند
            به شب پروانه
       به صدای نفس شهنامه
                        به طلوع اخرین افسانه
      و غروبی که در ان
          نقش دیوانگی یک عاشق
     بر سر دیواری پیدا شد.
خلوتم را نشکن
خلوتم بس دور است
           ز هوای دل معشوق سهند
                   خلوتم راه درازی ست میان من و تو
                              خلوتم مروارید است به دست صیاد
                                        خلوتم تیر وکمانی ست به دست ارش
              
           خلوتم راه رسیدن به خداست
                                  خلوتم را نشکن...

وقتی حرف دل در پیچ و تاب احساسات و در قالب کلمات ساده رنگ شعر به خود می گیردآنوقت می توان پر شور ترین و زیبا ترین غزلها و ترانه ها را نوشت .آنقدر زیبا که هزار بار خواندن آن هم کم است

وقتی قلبی میلرزد وقتی چشمی منتظر میماندوقتی ریا میمیرددیگر عشق بی معنا نیست.بی مفهوم نیست وقتی فقط حظور کسی برای التیام زخمی کافی باشدظهورعشق را می توان جشن گرفت.

من حس غریبی دارم به قول سهراب(حسی شبیه غربت اشیا) با وجود شکافهای عمیق دلم با وجود دستهای سردو بی فروغم با وجود صدایی که به جای عطر یاس پر از عطر خستگی و کهنگیست با وجود وسعت تنهاییم تنها حظور تو می تواند مرا به زندگی فراخواند.

                         فرشته عاشق همیشه کنارت می مونه      

تو مثل حرف های من تمام نمی شوی من

همیشه در هوای تو پر از ترانه می شوم

تمام لحظه های من شده به رنگ چشم تو

با ارزوی دیدنت پر از بهانه می شوم

دوباره در تخیلم نشسته ای کنار من

به تو نگاه می کنم چقدر بی تو خسته ام

تو مثل وسعت جهان چقدر پر از ابهتی

ومن گیاه وحشی ام که با تو عهد سته ام

دلت به رنگ اسمان تو پاک و ساده و مهربان

چه ساده عاشقت شدم چه بی تکلف و روان

شدی تمام هستی شدی چراغ مخملم

بیا بقدر وسعتت همیشه پیش من بمان

*****************************

آن هنگام که ديگر دوستم نداشتی

                        فرشته عاشق همیشه عاشقت میمونه.

امروز بعد از مدت ها تازه مطمین شدم که چقدر دوسش دارم چقدر در نبودش احساس پوچی می کنم وای اگه یه روزی اونو از دست بدم چی می شه می دونم حالا که دارم اینا رو می نویسم شاید بهم بخند ین ولی من همه ی حرفایی که می زنم از رو عقل نه احساسی پوچ و واهی  امروز درسته عیده ولی من هیچ بویی از شادی نبردم انگار تو این روز قشنگ همه ی غم و غصه ی آدما ی دنیا اومده سراغ من  و همه ی شادی هایی که واسه من بوده بین اونا تقسیم شده من گله ای ندارم چون یه نفر هست که هر وقت غصه ای تو دلم باشه همدمم باشه کنارم باشه نمی دونم واسه چی اینا رو نوشتم شاید واسه اینکه خودمو خالی کنم و هیچ کس و با حرفام ناراحت نکنم چون هیچ موقع دوست ندارم به خاطر من ناراحت بشه درسته آدم باید تو هر موقعیتی با هم باشه هم غم و هم تو شادی ولی امروز فرق میکرد به خاطر اینکه من واسه اون نگرانم راستش نمی تونم بیشتر از این واستون بنویسم فقط یه چیزی از همتون می خوام اونم اینه که واسمون 

دعا کنید امید وارم همیشه شاد باشین و بخندین وای ببخشید اونقدر دلم پره اونقدر حرف زدم که یادم رفت عید رو بهتون تبریک بگم عیدتون مبارک بهترین روز و روزها رو واستون آرزومندم.

اين قفسه سينه که مي بيني يه حکمتي داره. خدا وقتي آدمو آفريد سينه اش قفسه نداشت. يه پوست نازک بود رو دلش.

يه روز آدم عاشق دريا شد. اونقدر که با تموم وجودش خواست تنها چيزه با ارزشي که داره بده به دريا. پوست سينه شو دريد و قلبشو کند و انداخ تو دريا.

موجي اومد و نه دلي موند و نه آدمي.

خدا...

دل آدمو از دريا گرفت و دوباره گذاشت تو سينش.

آدم دوباره آدم شد. ولي امان از دست اين آدم.

دو روز بعد آدم عاشق جنگل شد. دوباره پوست نازک تنشو جر داد و دلشو پرت کرد ميون جنگل

. باز نه دلي موند و نه آدمي.

خدا ديگه کم کم داشت عصباني مي شد. این بار ديگه دل آدمو برداشت و محکم گذاشت تو سينه اش. ولي مگه اين آدم, آدم مي شد.

اين بار سرشو که بالا کرد يه دل که داشت هيچي با صد دلي که نداشت عاشق آسمون شد.

همه اخم و تخم خدا يادش رفت و پوست سينه شو جر داد و باز دلشو پرت کرد ميون آسمون.

دل آدم مثه يه سيب سرخ قل خورد و قل خورد و افتاد تو دامن خدا.

نه ديگه... خدا گفت... اين دل واسه آدم ديگه دل نمي شه

آدم دراز به دراز چشم به آسمون رو زمين افتاده بود.

خدا اين بار که دل رو گذاشت سرجاش از بس از دست آدم ناراحت بود يه قفس کشيد روش که ديگه آها ديگه... بسه.

آدم که به خودش اومد ديد اي دل غافل... چقدر نفس کشيدن واسش سخت شده.

چقدر اون پوست لطيف رو سينش سفت شده

. دست کشيد به رو سينش

وقتي فهميد چي شده يه آهي کشيد... يه آهي کشيد که از آهش رنگين کمون درست شد. و اين براي اولين بار بود که رنگين کمون قبل از بارون درست شد.

بعد هي آدم گريه کرد هي آسمون گريه کرد. روزها و روزها گذشت و آدم با اون قفس سنگين خسته و تنها روي زمين سفت خدا قدم مي زد و اشک مي ريخت.

آدم بيچاره دونه دونه اشکاشو که مي ريخت رو زمين و شکل مرواريد مي شد برمي داشت و پرت مي کرد طرف خدا تو آسمون.

تا شايد دل خدا واسش بسوزه و قفسو برداره.

اينطوري بود که آسمون پر از ستاره شد

ولي خدا دلش واسه آدم نسوخت

که خلاصه يه شب آدم تصميم خودشو گرفت.

يه چاقو برداشت و پوست سينشو پاره کرد.

ديد خدا زير پوستش چه ميله هاي محکمي گذاشته... دلشو ديد که اون زير طفلکي مثه دل گنجشک مي زد و تالاپ تولوپ مي کرد.

انگشتاشو کرد زير همون ميله اي که درست روي دلش بود و با همه زوري که داشت اونو کند.

آخ..

اونقد دردش اومد که ديگه هيچي نفهميد و پخش زمين ش

خدا ازون بالا همه چي رو نگاه مي کرد. دلش واسه آدم سوخت.

استخونو برداشت و ماليد به دريا و آسمون و جنگ.

يهو همون تيکه استخون روي هوا رقصيد و رقصيد

چرخيد و چرخيد

آسمون رعد زد و برق زد

دريا پر شد از موج و توفان و درختاي جنگل شروع کردن به رقصيدن

همون تيکه استخون يواش يواش شکل گرفتو شد و يه فرشته